Orang-oetan

Een taxi brengt ons naar het Semenggoh Wild Life Center, we hopen er orang-oetans te ontmoeten. Het is een rehabilitatiecentrum voor mensapen die gered zijn van stropers of verwondingen en die inmiddels weer in het semi wild in de jungle leven. In het park is een voederplatform aangebracht. De parkranger doet teken dat er een moeder met haar 9 maanden oude baby is gespot. De bewaker geeft hen cocosnoten en kleine banaantjes. De kokosvrucht wordt vakkundig tegen de boom gemept waarna deze splijt en met smaak verorberd wordt. Het kleintje wijkt niet van moeders zijde. Ze slingeren zorgeloos van tak naar tak! Plots wenkt de parkwachter ons. We zien een dominant mannetje met een dikke keelzak, vlezige wangflappen en een stoere baard opduiken. Als je goed kijkt zie je ongetwijfeld gelijkenissen met vrienden of familie. Kijk zelf maar of je iemand herkent. Na een uur moeten we het park verlaten.
Met een taxi rijden we verder naar een longhouse. Het zijn eigenlijk paalwoningen van bamboe met één groot dak, waarin de familie woont. Vroeger woonden hier koppensnellers. Het is een lust voor kattenliefhebbers, maar verder is er niet zo veel te zien.
Dan begint het te stortregenen en het houdt niet meer op.
Op terugweg naar het hotel stoppen we een tweede maal aan het orang-oetan centrum. Door de gietende regen hebben we niet veel hoop om orang-oetans te zien. Maar dan zien we een bewaker druk gebaren naar ons. We horen geritsel en met soepele armen en sterke handen en voeten slingeren ze behendig door de takken. Met 5 zijn ze! De dieren genieten van een fruitige feestmaal. Prachtig! Het zijn de grootste zoogdieren die in bomen leven. Het DNA van de orang-oetan komt voor 95% overeen met dat van een mens. In de gietende regen bekijken we elkaar. Wij met een paraplu, de orang-oetan met een zelf gevlochten bladeren dak boven zijn hoofd. Fantastisch toch!